ISSN 2149-0287
Bosphorus Medical Journal Evaluation of The Anatomical and Visual Outcomes of Aflibercept Treatment in Patients with Diabetic Macula Edema [BMJ]
BMJ. Ahead of Print: BMJ-81994 | DOI: 10.14744/bmj.2020.81994

Evaluation of The Anatomical and Visual Outcomes of Aflibercept Treatment in Patients with Diabetic Macula Edema

Gökhan Demir1, Gizem Kutluturk2
1University Of Health Sciences, Fatih Sultan Mehmet Training And Research Hospital,ıstanbul, Turkey
2Tokat Public Hospital, Tunceli, Turkey

INTRODUCTION: To evaluate the anatomical and visual results of aflibercept treatment in patients with diabetic macular edema and how ellipsoid zone defect (EZD) and serous retinal detachment (SRD) affect the treatment outcomes.
METHODS: We analyzed the medical enrollments of treatment naïve DME patients who were initialy treated with aflibercept and who were completed 3 loading doses between January 2016 and January 2017 in this retrospective study. Patients having macular ischaemia, peripheral retinal ischemia in fluorescein angiography, patients with vitreoretinal interface disease on spectral domain optical coherence tomography (SD-OCT), patients with DME who had received any previous treatment, or with neovascularization of retinal at beginning treatment, or patients with a follow-up of less than 12 months were excluded from the study. The patients' age, gender, best corrected visual acuity (BCVA) and central macular thickness (CMT) at baseline, 3, 6, 9 and 12 months, EZD and SRD were recorded.
RESULTS: Seventy-two eyes of 47 patients including 20 women and 27 men were included in the study. The mean age of the patients was 59.7 ± 8.0. The mean follow-up period was 14 ± 2 months. The mean BCVA at 3, 6, 9 and 12 months was statistically better than baseline in all patient group. (p<0,009, p<0,001, p<0,001 and p<0,001, respectively) Before intravitreal aflibercept, the mean BCVA was significantly better in the group without EZD than in the group with EZD. In addition, the mean BCVA was better in the group without EZD at 12 months. When we looked at the change in the mean BCVA in SRD + and SRD- groups, the change in the mean BCVA at 3 months was similar between two groups; however, the change in the mean BCVA at 6, 9 and 12 months was higher in the group with SRD +. In all patient groups, mean central retinal thickness (CMT) was found to be significantly lower than baseline values at 3,6,9 and 12 months after IVA. There was a negative correlation (p <0.001) between the presence of SRD and EZD and the initial BCVA, and a positive correlation (p <0.001) between the presence of SRD at the beginning and the change in BCVA and CMT.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Aflibercept treatment is an effective and safe treatment agent for both improving BCVA and decreasing CMT in DME patients. It is effective in DME with or without SRD. EZD has a predictive value in terms of visual results of treatment.

Keywords: Aflibercept, diabetic macula edema, real life study

Diyabetik Makula Ödemi Olan Hastalarda Aflibercept Tedavisinin Anatomik ve Görsel Sonuçlarının Değerlendirilmesi

Gökhan Demir1, Gizem Kutluturk2
1Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Fatih Sultan Mehmet Eğitim Ve Araştırma Hastanesi
2Tokat Devlet Hastanesi

GİRİŞ ve AMAÇ: Diyabetik makula ödemi (DMÖ) hastalarında aflibercept tedavisinin anatomik ve görsel sonuçlarını ve elipsoid zon defekti (EZD) ve seröz retina dekolmanının (SRD) tedavi sonuçlarını nasıl etkilediğini değerlendirmek.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu çalışmada, ocak 2016 - ocak 2017 yılları arasında tedavi naive, başlangıç tedavisi olarak aflibercept başlayıp 3 yükleme dozunu tamamladığımız DMÖ hastaların tıbbi kayıtlarını geriye dönük olarak analiz ettik. Fundus fluresein angiografide (FFA) maküla ve periferik retina iskemisi olan, spektral optik koherens tomografide (S-OKT) vitreoretinal arayüz hastalığı olan, tedaviye başlamadan önce retinal neovaskülarizasyonu olan ve 12 aydan daha az takip süresine sahip olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, başlangıç, 3, 6, 9 ve 12. aylardaki en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ve santral makula kalınlığı (SMK), EZD ve SRD olup olmadığı kaydedildi.
BULGULAR: Çalışmaya 20’si kadın 27’si erkek toplam 47 hastanın 72 gözü dahil edildi. Hastaların yaş ortalaması 59,7 ± 8,0 idi. Ortalama takip süreleri 14 ± 2 aydı. Tüm hasta grubunda intravitreal aflibercebt (İVA) enjeksiyonu sonrası 3, 6, 9 ve 12. ayda EİDGK’de başlangıç değerlerine göre anlamlı derecede artış gözlendi. (sırasıyla p<0,009, p<0,001, p<0,001 ve p<0,001). İVA öncesi EZD olmayan grupta EİDGK EZD olan gruba göre anlamlı derecede daha iyiydi. Bunun yanı sıra tedavi sonrası 12. ayda da EİDGK’i EZD olmayan grupta daha iyiydi. SRD+ ve SRD- gruplarındaki EİDGK’deki değişime baktığımızda 3. aydaki EİDGK değişimi benzerdi; ancak 6, 9 ve 12. aydaki EİDGK’i değişimi SRD + olan grupta daha yüksekti. Tüm hasta grubunda ortalama santral retina kalınlığında (SMK) İVA sonrası 3, 6, 9 ve 12. ayda başlangıç değerlerine göre anlamlı olarak daha düşük saptandı. Hastalarda SRD ve EZD olması ile başlangıç EİDGK arasında negatif bir korelasyon (p<0,001), ayrıca başlangıçta SRD’nin olması ile EİDGK ve SMK’deki değişim arasında pozitif bir korelasyon (p<0,001) saptandı.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Aflibercept tedavisi DMÖ hastalarında hem EİDGK’nin iyileştirilmesi hem de SMK’nin azaltılmasında etkili ve güvenli bir tedavi ajanıdır. SRD’nin eşlik ettiği ya da etmediği DM֒de etkilidir. EZD tedavinin görsel sonuçları açısından prediktif değere sahiptir.

Anahtar Kelimeler: Aflibercept, diyabetik makula ödemi, gerçek yaşam çalışması



Corresponding Author: Gökhan Demir, Türkiye
LookUs & Online Makale