Assessment of Determinants Influencing Fall Risk Among Geriatric Patients

INTRODUCTION: Falls in geriatric populations may result in significant injury and subsequent functional decline, thereby diminishing overall quality of life. Therefore, accurate assessment of fall risk and comprehensive identification of contributing factors are of fundamental importance, particularly within geriatric populations.
METHODS: Geriatric patients admitted to the inpatient Physical Therapy and Rehabilitation unit were enrolled in the study. Data were collected on patients’ age, sex, height, weight, educational status, medications potentially associated with falls, and assistive devices used during ambulation. Cognitive function was evaluated using the Hodkinson Abbreviated Mental Test. All participants underwent assessment with the Functional Ambulation Category (FAC), the Berg Balance Scale (BBS), and the Falls Efficacy Scale (FES). Patients were additionally ques-tioned regarding visual impairments; urinary symptoms; nutrition-related risk factors; psychological complaints; and environmental hazards in the home that might elevate fall risk. Observations were also made to identify risky behaviors during mobility and transfers. Participants were subsequently categorized into two groups based on their fall history, and differences in these variables were analyzed between the groups.
RESULTS: A total of 54 patients aged 65 years and older were included in the study. Patients were categorized into two groups: fallers and non-fallers. A significant difference in the female-to-male ratio was observed between the two groups (p=0.002). While no significant differences were observed between the two groups in terms of age, height, weight, cognitive status, FAC, or FES scores, the faller group demonstrated significantly lower BBS scores and a higher frequency of mobility- and transfer-related risky behaviors (p=0.013, p=0.012).
DISCUSSION AND CONCLUSION: This study found that fall risk in geriatric patients was significantly associated with reduced balance and risky behaviors during mobility and transfers. The results underscore the need for systematic fall-risk assessment, close supervision, and balance-focused interventions in inpatient rehabilitation to reduce falls and support prevention strategies after discharge.

Keywords: Aged, fall risk, postural balance.

Geriatrik Hastalarda Düşme Riskini Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi

GİRİŞ ve AMAÇ: Geriatrik popülasyonda görülen düşmeler, ciddi yaralanmalara ve buna bağlı fonksiyonel kayba yol açarak yaşam kalitesini belirgin biçimde azaltabilir. Bu nedenle, düşme riskinin doğru şekilde değerlendirilmesi ve katkıda bulunan faktörlerin kapsamlı biçimde belirlenmesi, özellikle geriatrik hastalarda temel bir gerekliliktir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon servisine yatırılan geriatri hastaları çalışmaya dâhil edildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, boyu, kilosu, eğitim durumu, düşme ile ilişkili olabilecek ilaç kullanımı ve yürüme sırasında kullanılan yardımcı cihazlara ilişkin veriler kaydedildi. Kognitif durum, Hodkinson Kısaltılmış Mental Testi ile değerlendirildi. Tüm katılımcılara Fonksiyonel Ambulasyon Skalası (FAS), Berg Denge Ölçeği (BDÖ) ve Düşme Etkililiği Ölçeği (DEÖ) uygulandı. Ayrıca hastalarda görme problemleri, üriner semptomlar, beslenmeye dayalı risk faktörleri, psikolojik yakınmalar ve ev içi çevresel tehlikeler sorgulandı. Mobilite ve transfer sırasında gözlemlenen riskli davranışlar da kaydedildi. Hastalar düşme öyküsü varlığına göre iki gruba ayrıldı ve değişkenler arasındaki farklar gruplar arasında karşılaştırıldı.
BULGULAR: Çalışmaya 65 yaş ve üzeri toplam 54 hasta dâhil edildi. Hastalar düşen ve düşmeyen olmak üzere iki gruba ayrıldı. Cinsiyet dağılımı açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulundu (p=0,002). Yaş, boy, kilo, kognitif durum, FAS ve DEÖ skorları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmazken, düşen grupta BDÖ skorlarının belirgin şekilde daha düşük olduğu ve mobilite ile transfer sırasında riskli davranışların daha sık görüldüğü saptandı (p=0,013, p=0,012).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışmada, geriatri hastalarında düşme riskinin azalmış denge ile mobilite ve transfer sırasında ortaya çıkan riskli davranışlarla anlamlı düzeyde ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bulgular, yatırılarak rehabilitasyon uygulanan hastalarda sistematik düşme risk değerlendirmesinin, yakın gözlemin ve denge odaklı müdahalelerin düşme riskinin azaltılmasında ve taburculuk sonrası korunma stratejilerinin desteklenmesinde kritik önem taşıdığını ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler: Düşme riski, postural denge, yaşlı.